مردی در کنار ساحل دورافتاده ای قدم می زد. مردی را در فاصله دور می بیند که مدام خم میشود و چیزی را از روی زمین بر میدارد و توی اقیانوس پرت میکند. نزدیک تر می شود، میبیند مردی بومی صدفهایی را که به ساحل می افتد در آب میاندازد. پرسیدم: صبح بخیر رفیق، خیلی دلم می خواهد بدانم چه می کنی؟ مرد پاسخ داد: این صدفها را در داخل اقیانوس می اندازم. الآن موقع مد دریاست و این صدف ها را به ساحل دریا آورده و اگر آنها را توی آب نیندازم از کمبود اکسیژن خواهند مرد. دوست من حرف تو را می فهمم ولی در این ساحل هزاران صدف این شکلی وجود دارد. تو که نمیتوانی آنها را به آب

آنکس که بداند و بخواهد که بداند،خود را به بلندای سعادت برساند آنکس که بداند و بداند که بداند،اسب شرف از گنبد گردون بجهاند آنکس که بداند و نداند که بداند، با کوزه ی آب است ولی تشنه بماند! آنکس که نداند و بداند که نداند،لنکان خرک خویش به مقصد برساند! آنکس که نداند و بخواهد که نداند، جان و تن خود را زجهالت برهاند! آنکس که نداند و نداند که نداند، در جهل مرکب ابدالدهر بماند، آنکس که نداند و نخواهد که بداند،حیف است چنین جانوری زنده بماند...! ابن یمین فریومدی